Καυτηριασμός Κονδυλωμάτων

Πώς αφαιρούνται τα κονδυλώματα;

Η καταστροφή των κονδυλωμάτων μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους. Συνήθως απαιτείται τοπική αναισθησία (με αναισθητική κρέμα ή διήθηση του δέρματος με τοπικό αναισθητικό). Η μέθοδος της κρυοπηξίας είναι η μόνη που δεν απαιτεί αναισθησία, αλλά υπολείπεται από πλευράς αποτελεσματικότητας.

Η διαθερμοπηξία (ηλεκτροκαυτηριασμός) με χειρουργική διαθερμία είναι ο πλέον συνήθης τρόπος αφαίρεσης των κονδυλωμάτων. Η θερμική ενέργεια που χρησιμοποιείται δυστυχώς μπορεί να καταλείπει ουλές, ιδίως όταν οι βλάβες είναι εκτεταμένες ή οι θεραπείες επαναλαμβάνονται συχνά.

Η φωτοπηξία (εξάχνωση) με laser διοξειδίου του άνθρακα (CO2) είναι η πλέον εξελιγμένη τεχνολογικά μέθοδος. Το laser επιτρέπει την πιο ανώδυνη και «ευγενή» καταστροφή των βλαβών, σεβόμενο το παρακείμενο υγιές δέρμα και μη καταλείποντας δυσχρωμία και ουλές. Η αποκατάσταση είναι γρηγορότερη και λιγότερο ενοχλητική λόγω του ηπιότερου ιστικού τραύματος.

Η χειρουργική εξαίρεση με νυστέρι επιφυλάσσεται για μεγάλου μεγέθους βλάβες, ιδίως εκεί όπου υπάρχει υποψία κακοήθους εξαλλαγής (γιγάντιο κονδύλωμα ή όγκος Buschke-Lowenstein) και θέλουμε υλικό για ιστολογική εξέταση. Η μέθοδος αυτή είναι η πλέον επώδυνη, απαιτεί συρραφή του τραύματος και καταλείπει ουλή.

Η ενδοσκοπική αφαίρεση (endoscopic fulguration) γίνεται σε περιπτώσεις κονδυλωμάτων της ουρήθρας. Διενεργείται σε χώρο χειρουργείου και απαιτεί γενική ή περιοχική αναισθησία. Η ενδοσκοπική επέμβαση θα πρέπει να γίνεται μετά τη θεραπεία τυχόν επιφανειακών κονδυλωμάτων βαλάνου και έξω στομίου ουρήθρας, ώστε να μη συμβεί ιατρογενής διασπορά του ιού στο εσωτερικό της ουρήθρας.