Στυτική δυσλειτουργία

Αντιμετώπιση

Διόρθωση παραγόντων κινδύνου

Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η ελάττωση του σωματικού βάρους παχύσαρκων αλλά κατά τα άλλα υγιών ανδρών, σε συνδυασμό με άσκηση και καλύτερη διατροφή (μεσογειακή δίαιτα), οδηγούν όχι μόνο σε βελτίωση της γενικής υγείας, αλλά και σε καλυτέρευση της σεξουαλικής ζωής.

Τα ευρήματα επιβεβαιώθηκαν και σε παχύσαρκους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη. Η εφαρμογή δίαιτας χαμηλών θερμίδων και σωματικής άσκησης, ιδίως έντονης (200-300 λεπτά ανά εβδομάδα), έδειξε να συσχετίζεται με βελτίωση της στυτικής λειτουργίας και αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης σε παχύσαρκους άνδρες. Ανάλογες παρατηρήσεις έγιναν και σε υπέρβαρους διαβητικούς.

ΑΛΛΑΓΗ ΤΡΟΠΟΥ ΖΩΗΣ

Η τακτική σωματική άσκηση, 3 φορές την εβδομάδα, φάνηκε να βελτιώνει τη στυτική λειτουργία υπερτασικών ασθενών. Το ίδιο παρατηρήθηκε σε ασθενείς με ιστορικό πρόσφατης αγγειοπλαστικής αλλά και σε ασθενείς με πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου που εντάχθηκαν σε πρόγραμμα  περπατήματος στο σπίτι. Η άσκηση σε τέτοιους ασθενείς πρέπει να είναι πάντα επιβλεπόμενη και να συνοδεύεται από τακτικό καρδιολογικό έλεγχο.

Η διακοπή του καπνίσματος, ως γνωστού παράγοντα κινδύνου για ΣτΔ, θα πρέπει να είναι καθολική και αυστηρή σε όλους τους άνδρες καπνιστές. Η σωστή ρύθμιση τυχόν υποκείμενων νόσων (δυσλιπιδαιμία, υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης κ.α.) αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της όποιας θεραπευτικής προσπάθειας.

Η αντιμετώπιση ενδοκρινικών διαταραχών που αφορούν την τεστοστερόνη, την προλακτίνη και τις θυρεοειδικές ορμόνες είναι κεφαλαιώδης και μπορεί να επιλύσει το πρόβλημα της σεξουαλικής δυσλειτουργίας εφόσον είναι και το μοναδικό αίτιο.

Η τροποποίηση της λαμβανόμενης φαρμακευτικής αγωγής μπορεί επίσης να καλυτερεύσει σημαντικά τη ΣτΔ, αν αυτή είναι φαρμακευτικής αιτιολογίας.

Ψυχοσεξουαλική υποστήριξη

Η ψυχοθεραπεία και η συμβουλευτική ψυχοσεξουαλική υποστήριξη βοηθά τους ασθενείς και τους συντρόφους τους να επικοινωνήσουν καλύτερα τους σεξουαλικούς τους προβληματισμούς, να μειώσουν το άγχος γύρω από τη σεξουαλική συνεύρεση και να διευκολυνθούν να ενσωματώσουν στην ερωτική τους ζωή τις θεραπευτικές επιλογές που τους προτείνονται για την αντιμετώπιση της ΣτΔ.

Πολλοί άνδρες αποφεύγουν ή διακόπτουν τις θεραπείες της ΣτΔ φοβούμενοι τυχόν απώλεια του ανδρισμού τους ή ανησυχώντας για πιθανή αποτυχή έκβαση κατά τη σεξουαλική συνεύρεση. Σε άνδρες με σαφώς ψυχογενή ΣτΔ θα πρέπει να προτείνεται υποστηρικτική ψυχοθεραπεία ως εναλλακτική λύση ή ως συμπληρωματική προσέγγιση στη θεραπεία της ΣτΔ.

Στην ψυχογενή ΣτΔ υπάρχει έντονο άγχος και αγωνία σχετικά με την επίτευξη ή όχι ικανοποιητικής στύσης. Η φαρμακευτικές θεραπείες είναι αποτελεσματικές σε παρόμοιες περιπτώσεις, ωστόσο η προσθήκη της ψυχοθεραπείας ή ψυχοσεξουαλικής συμβουλευτικής μπορεί να βοηθήσει τον άνδρα να αξιοποιήσει αποτελεσματικότερα τη χρησιμοποιούμενη θεραπεία και ίσως σταδιακά να απαγκιστρωθεί από αυτήν.

Στις κλινικές μελέτες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα έχει φανεί πως τα συνδυαστικά σχήματα (φάρμακα και ψυχοθεραπεία) γενικά συνοδεύονται από σημαντικότερη καλυτέρευση της στυτικής λειτουργίας σε υψηλότερο ποσοστό ασθενών από ότι οποιαδήποτε μονοθεραπεία, ενώ το ευνοϊκό αποτέλεσμα διαρκεί περισσότερο.

Θεραπευτική αγωγή πρώτης γραμμής

Για τη θεραπεία των διαταραχών στύσης μπορούμε να ακολουθήσουμε διάφορες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Η απόφαση λαμβάνεται από κοινού με τον ασθενή μετά από ολοκληρωμένη ενημέρωση για τα οφέλη και τους δυνητικούς κινδύνους που απορρέουν από τις επιλογές θεραπείας. Η ορθή αξιολόγηση της βαρύτητας της ΣτΔ, των αιτιών της αλλά και των ατομικών ιδιαιτεροτήτων του άνδρα διασφαλίζει ένα άριστο θεραπευτικό αποτέλεσμα σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις.

Η θεραπευτική αγωγή πρώτης γραμμής αναφέρεται σε:

  • Δισκία από το στόμα
  • Αντλίες κενού (vacuum erection devices , VED)
  • Ενδοουρηθρική χορήγηση αλπροσταδίλης
  • Κρουστικά κύματα χαμηλής έντασης (extracorporeal shock-wave therapy, ESWT)

Θεραπευτική αγωγή δεύτερης γραμμής: Ενδοσηραγγώδεις Ενέσεις

Όταν αποτυγχάνουν οι θεραπείες πρώτης γραμμής, ο Ανδρολόγος προτείνει τις ενδοσηραγγώδεις ενέσεις αγγειοδραστικών ουσιών. Η αποτελεσματικότητα των πεϊκών ενέσεων είναι υψηλή και πλησιάζει το 85%.

Πριν την ανακάλυψη των δισκίων από το στόμα η θεραπεία αυτή ήταν και η αρχικώς προτεινόμενη στους ασθενείς με στυτική δυσλειτουργία. Η θεραπευτική αγωγή δεύτερης γραμμής περιλαμβάνει:

  • Αλπροσταδίλη (Προσταγλανδίνη Ε1)
  • Συνδυασμό ουσιών

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε στη σχετική ενότητα

Θεραπευτική αγωγή τρίτης γραμμής: Πεϊκές Προθέσεις

Οι ασθενείς που καταλήγουν στην τοποθέτηση πεϊκής πρόθεσης είναι όσοι είτε αποτυγχάνουν να ανταποκριθούν σε όλες τις προηγούμενες θεραπείες, είτε επιθυμούν μια μόνιμη λύση στο πρόβλημά τους. Υπάρχουν διάφοροι τύποι πεϊκών προθέσεων.

Οι περισσότεροι ασθενείς σήμερα επιλέγουν υδραυλικές προθέσεις 3-τεμαχίων λόγω του πιο «φυσικού» αποτελέσματος στη στύση. Η ικανοποίηση των ασθενών υπολογίζεται σε 92%-100% και των συντρόφων σε 91%-95%.

Οι κυριότερες επιπλοκές των πεϊκών προθέσεων είναι:

  • H μηχανική δυσλειτουργία (5% στην πενταετία από την τοποθέτηση)
  • H βλάβη της αντλίας, και η μόλυνση της πρόθεσης (2%-3%)

Τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα είναι καλύτερα σε χειρουργικά κέντρα με μεγάλο αριθμό περιστατικών.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε στη σχετική ενότητα.